Rozdział 8

     "Podczas każdego tańca, któremu oddajemy się z radością, umysł traci swoją zdolność kontroli, a             ciałem zaczyna kierować serce..."



Potter stał pośrodku Sali wlepiając oczy w Draco i Hermione, zawtórował mu Ron i oczywiście pozostali czarodzieje w tej Sali. Dwóch najbardziej nienawidzących się uczniów w Hogwarcie stało naprzeciw siebie, a zaraz dowiedzą się jakie przydzielili im zadanie.

No to mam przerąbane.

Takie i inne myśli chodziły Harry’emu po głowie. Mógł wymyślić coś mądrzejszego, lecz w końcu najlepsza zabawa przeważyła. Zabini wreszcie pozbierał się z podłoża, wstał otrzepują trochę już pogiętą koszule i poprawił elegancki krawat. Naprawdę próbował mieć poważny wyraz twarzy, ale nadzwyczajnie w świecie mu to nie wychodziło. Wczoraj wymyślili z Bliznowatym ,iż to oni będą prowadzącymi, dlatego też  opracowali cały plan przebiegu imprezy. Ryknął śmiechem, gdy zobaczył, Granger siadającą Smokowi na kolanach. Będą musieli zatańczyć razem romantyczny taniec ugniatając przy tym winogrona. Zapowiada się pysznie. Wiedział, że igra z ogniem. To też Diabeł pośpiesznie poinformował Gryfonkę i Ślizgona o tym, zanim jeszcze zaczęli się kłócić. Spiorunowali wzrokiem najpierw jednego chłopaka, a później drugiego. Mord w ich oczach ukazywał wszystko. Wściekłość, frustrację, oburzenie i rozbawienie.

Czy oni żartują czy mówią na serio?

Niebawem potwierdziła się ta druga opcja. Goście zaczęli zachęcająco bić brawa. Tak czy inaczej weszli do wielkiej drewnianej wanny zapełnioną owocami, wcześniej zdejmując buty. Muzyka natychmiast zaczęła dudnić w uszach. Nie była ani za szybka, ani też zbyt powolna. Niechętnie połączyli swe dłonie. Przez ciało blondyna przebiegł dreszcz ciepła, lekko drgnął na ten ruch. Hermiona natomiast myślała, iż zwariowała. Właśnie tańczyła z Malfoyem. Draconem Malfoyem. U niej na urodzinach ugniatając przy tym te cholerne winogrona! A ludzie wokoło zastygli w bezruchu patrząc jak niebiańsko porusza się tych dwojga. Mieli bardzo dobrze dopasowane ruchy, chyba jeszcze nie widzieli nikogo tak pięknie płynącego w muzyce. Sprawiali wrażenie zatraconych w niej, a mimo to zaczęli się sprzeczać.

- Musiałeś brać udział w tej idiotycznej zabawie? – fuknęła zła na niego, siebie i cały otaczający świat, a przecież tak w ogóle to tylko tańczyła. – Przez ciebie musimy tu sterczeć i to ugniatać, aż skończy się ta piosenka!

- Najwidoczniej tak chciałaś, i nie mogłaś się oprzeć przystojnemu śliz gonowi dlatego wybrałaś akurat mnie – oznajmił kpiąco.

- Tak, oczywiście! Bo wszystko widziałam co nie?! Miałam zamknięte oczy kretynie!

- Jak to się mówi Granger, niby „kobieca intuicja” – zironizował.

- Trzeba było zmienić perfumy Malfoy! – powiedziała zanim ugryzła się w język.

- A jednak – skwitował rozbawiony.

Kasztanowłosa właśnie miała mu odpowiedzieć, kiedy to muzyka się skończyła, a ona pośliznęła się i w jednym momencie upadła beztrosko na tyłek. Teraz cała została upaprana w soku owocowym.

- Wiedziałem, że z ciebie niezdara, ale bez przesady – Draco znów nie mógł się powstrzymać, aby nie dorzucić coś od siebie. W tym momencie coś błysnęło Hermionie i chłopakowi przed oczami. Uśmiechnięta Ruda trzymała w dłoni przyrząd do robienia zdjęć i jak się nie mylili to była właśnie migawka tego przedmiotu.

Co za cholerny dupek! Czy nie może się chociaż raz powstrzymać. Jasne, że nie bo to wtedy Nie był by tym samym Malfoyem, aroganckim, zagorzałym w sobie, zimnym debilem!

Mimo to podał jej swą dłoń, żeby mogła wstać. Hermiona wykorzystała to i z cwanym uśmieszkiem pociągnęła go mocno ku sobie. Zdezorientowany chłopak opadł z cichym pluskiem obok niej. Wściekł się. On jej chciał pomóc, a ta wykiwała go przy wszystkich! Nie zastanawiając się zbyt długo nabrał w rękę trochę „musu” i rzucił to niespodziewającej się Gryfonce na twarz. Miała otwarte usta, dlatego też wleciało jej to do buzi. Tarzali się w winogronach, raz po raz obrzucając się tym co niedawno ugnietli, zwyczajnie jak małe dzieci. Teodor i Ernie przybyli z pomocą po kilku minutach, chociaż sami również dostali za wtrącanie się w nie swoje sprawy. Ślizgon wyszedł sam, lecz brązowooką trzeba było brać siłą.

- Jeszcze tego pożałujesz ty głupi, obleśny arystokrato! – mamrotała pod nosem, a Malfoy stał rozbawiony w tłumie.

W sumie to nie było najgorzej – i z tą myślą usiadł obok Pansy czyszcząc różdżką swój strój, kąpiel zrobi sobie później.

- Po naszej miłej niespodziance nie zostało już śladu. Nie licząc ubrań tej wściekłej pani stojącej pod oknem – uśmiechnął się Wybraniec, za co Miona posłała mu lodowate spojrzenie.

- Teraz zobaczycie najlepszy punkt imprezy urodzinowej! – wskazał tym razem na drzwi z których wyłoniła się jakaś dziewczyna wioząca ogromny tort pochodzący z Miodowego Królestwa.

Wyglądał dość dziwnie, ponieważ był strasznie wielki. Wszyscy tutaj nie zjedli by go przez cały tydzień.

- A teraz Hermi podejdź do tego otóż niebiańskiego wypieku zrobimy ci super fotkę.

Dziewczyna posłusznie zrobiła to co jej kazano, chciała jak najszybciej iść już i położyć się spać, lecz nikt nie miał takiego zamiaru przez następne kilka godzin. Stanęła obok „tortu” i uśmiechnęła się szeroko. Ginny trzymająca w ręku aparat nacisnęła przycisk. W tym samym czasie z tortu wyskoczył rozradowany Diabeł i okrył Gryfonkę ramieniem. Zaskoczona wpatrywała się z niego z podziwem.

Oni chcą wszyscy doprowadzić mnie dziś do białej gorączki!!! W własną rocznicę narodzin! Och, życie czarodzieja wcale nie jest takie łatwe jak to się niektórym osobą zdaję.

Po strzyknięciu „fotki” Granger chciała nawrzeszczeć na ślizgona, ale jednak dała sobie spokój. Im szybciej pójdzie ta cała sprawa tym prędzej weźmie gorącą, uspokajającą kąpiel, obejrzy część prezentów, wejdzie do ciepłego łóżka i zapadnie w upragniony słodki sen. Jutro oczywiście nie obędzie się bez wykuwania notatek na pamięć. Co jak co, ale nauczyciele w tym roku dają nieźle popalić. No tak! Trzeba powiadomić Pansy o ich wspólnej nauce, w końcu są razem na tym samym roku. McGonagall w tym roku wrzeszczy czasem nawet na nią. O ironio losu! Co się z nią dzieję? Wtem miała odchodzić, gdy Harry zagwizdał a tuż obok niej pojawił się prawdziwy tort tej nocy.

- Pierwszy kawałek specjalnie dla naszej jubilatki!

Ciasto liczyło trzy piętra, każde z nich było posmarowane niebieskim lukrem, a z boku przysypane białą czekoladą. Jak się później okazało w środku miało masę czekoladowo-truskawkową. Brzegi tego dzieła zostały udekorowane różyczkami, żelkami oraz innymi słodkościami. Natomiast na samej górze widniała figurka z czekolady samej Hermiony, która trzymała książkę. Ucieszyła się w duchu, mimo tylu przykrości tego dnia to będą jednak najlepsze urodziny w jej życiu, jak dotąd.

- Naprawdę nie musieliście – wzruszyła się.

Po pewnym czasie dyskoteka dobiegała końca, wprawdzie zabaw nie brakowało, można było się pośmiać do łez, zwłaszcza z dowcipów Diabełka. W tym czasie na zegarze wybiła godzina wpół do czwartej. Prefekt Naczelna o mało nie wpadła w histerię. Wszędzie walało się jedzenie, picie, porozwalane krzesła i śmieci. Tylko jedna osoba wciąż tańczyła na parkiecie do tego wcale nie zdawała się być zmęczona. Astoria Greengeras. Krzyczała coś w rodzaju „Gdzie mój Krzyworapetek” lecz nie zwrócono na to szczególnej uwagi. Granger spojrzała na nią z szeroko otwartymi oczami. Skąd tu się wzięła ta kretynka? To osoba, którą najbardziej nienawidzi spośród wszystkich uczniów. Nie licząc Malfoya oczywiście. Nie miała siły wygonić jej z salonu, więc udała się do łazienki.

Nacisnęła na klamkę i nic. Drzwi ani rusz. Usłyszała plusk wody. No jasne kto inny jak nie ten zagorzały ślizgon tam siedzi?

- Malfoy długo jeszcze? – wrzasnęła.

- A co Granger stęskniłaś się za mną? – odkrzyknął.

- Chyba śnisz! – odpowiedziała i zadecydowała wybrać się do łazienki dla prefektów. Jeżeli on tam siedzi to zapewne minie jeszcze jakaś dobra godzina zanim stamtąd wyjdzie. Wyjęła z szafy koronkową sukienkę oraz z takim samym wzorem sukienkę, która odpowiadała jako piżama. Wyszła z Pokoju Wspólnego i szybkim krokiem udała się w to miejsce.

- Amortencja – wyszeptała hasło.

Drzwi otworzyły się i teraz mogła wreszcie spokojnie wypocząć w wielkim basenie z różnymi olejkami i pianą. Odkręciła sześć zaworów i wtopiła się w orzeźwiająco gorącą wodę.

Tu jest jeszcze lepiej niż u mnie.

***

Hermiona przekroczyła próg swej sypialni. Łóżko. Jedyna rzecz której teraz pragnie. Wyspać się. Choćby cztery godziny. Ale bardzo chciała też przepatrzyć część swych prezentów, które leżały w rogu pokoju na ogromnej kupce zawinięte w różnokolorowe folie. Wzięła do ręki trzy z nich i usiadła w swym łożu. Pierwszy z nich miał kolor purpurowy. Potrząsnęła pudełkiem, lecz nic nie było słychać, więc estetycznie odwinęła z niego papier. W środku znajdowały się srebrne kolczyki oraz kartka z której odczytała następujące zdania:

                       Wszystkiego Najlepszego Hermiono i oby szczęście ci sprzyjało.

                                                       Twój przyjaciel Ron.

Biżuteria wyglądała przepięknie, ciekawe skąd Weasley wziął na nią kasę. No nic nie czas na zastanawianie się. Odwinęła następny pakunek, tym razem od Erniego. Wewnątrz widniał pierścionek z napisem Forever. Raczej to też nie był zbyt mały wydatek. Gdy miała odpakowywać następną niespodziankę do jej dormitorium wlazł kot przez szczelinę w drzwiach. Kołysał się na wszystkie boki. W zębach trzymał jakiś kwiat a do kokardki na szyi przewinięty był liścik. Dziewczyna szybko wstała i podeszła do zwierzaka.

- Och Krzywołapku co oni z tobą zrobili?! – złapała się za głowę.

Dopiero po chwili zorientowała się, że futrzak ma namazane na sierści D.M zielonym sprayem. Od razu wiedziała kogo to sprawka. Wzięła  kotka w ręce i wyjęła nieznaną, lecz prześliczną roślinę z jego paszczy. Później odwinęła arkusz i przeczytała:

   żeby nie było ze wtargnąłem do ciebie na imprezę bez pozwolenie to zachwycaj się tym jakże                               przecudnym i wspaniałomyślnym prezentem. I tak tak nie ma za co.

                                             

                                            Sama wiesz kto.

P.S; Wszystkiego Najgorszego.

Tak niestety zdaję sobie sprawę z tego, że to jest krótkie a w dodatku nudne jak flaki z olejem :C Pewnie porobiłam tysiące błędów, bo nie sprawdzałam, a zwykle robię takie rzeczy, więc jutro sprawdzę lepiej. 

Wchodzę na blogi i widzę, że dużo osobą przepadła gdzieś wena, tak i mnie dopada ta grypa : / To tyle pozdrawiam

~Lumi