Rozdział 3

"Kto szuka, ten najczęściej coś znajduje, niestety czasem zgoła nie to, czego mu potrzeba."

J.R.R Tolkien

Gin zaprowadziła Hermionę do swej sypialni, którą dzieliła z nijaką Emmą Lote i Katniss Grey. Razem wybrały dla niej odpowiednie czarno-skórzane spodnie, bokserkę i dżinsową kurteczkę, do tego szpilki koloru niebieskiego. Wglądała olśniewająco, jeszcze tylko makijaż i cała praca będzie gotowa. Słysząc słowo „makijaż” właśnie miała uciekać, lecz niestety buty, które nosiła na stopach nie pozwalały jej na to.

- Nie pusz się dziewczyno, jesteś piękna i musisz to pokazać!- zawołała brunetka Lote.

- No jasne.. – odpowiedziała sarkastycznie. Wszystkie wpakowały się do łazienki , jedna prostowała włosy, druga robiła make-up, a trzecia paznokcie. Chciały ,aby wyglądała ładnie i delikatnie niczym kwiatek ,lecz nie żeby nakładać jej tony pudru czy coś w tym stylu. Brzydziły się tzn „plastikami”.

 Gdy ich dzieło dobiegło końca spojrzały w stronę szatynki z upragnieniem. Dałyby cały swój dobytek aby wyglądać ślicznie niczym Hermiona Granger. I jeszcze ta figura.

- Lepiej uważaj, bo będą  lecieć jak ćmy do ognia – uśmiechnęła się zadowolona Ruda.

- Ej, Młoda, weź spadaj ty też jesteś niczego sobie- powiedziała rzucają w nią poduszką.

- Uważaj Granger, chyba nie chcesz zburzyć mi fryzury – rzekła jej koleżanka udając jakby czuła się obrażona.

- Tylko nie zamieniaj się w Malfoy`a błagam.. – na te słowa obie zaczęły się śmiać.

- Ty.. znasz.. Dracona Malfoy`a ?– koleżanki Gin zawyły z radości.

-Elo  Katniss! Mieszkają w jednym pokoju – zaśmiała się dziewczyna

- O matko też tak chcę! Spełniłyby się moje najskrytsze marzenia, w jednym pomieszczeniu z najprzystojniejszym chłopakiem w Hogwarcie.. – blondynka jęknęła z rozkoszy.

Kasztanowłosa patrzyła na nią ze zdziwieniem, z chęcią by się zamieniła… A może nie? Może chciała mieszkać w jednym dormitorium z ślizgonem tylko się do tego nie przyznawała? Szybko się z tego otrząsnęła, ponieważ za dziesięć minut miały wyjść.

- Wy też idziecie z nami? – zapytała Miona blondynkę i brunetkę.

- Ach, nie możemy już z kimś idziemy – wyszeptały tak żeby nikt oprócz nich tego nie usłyszał i nie wiadomo czemu.

                                                                                ***

Harry, Luna, Neville i Seamus zeszli wcześniej i stali teraz rozmawiając na ogromnych granitowych schodach, ciągnących się jeszcze trochę w dół. Ginny w sumie cieszyła się ,iż nie było tam Deana, w końcu to jej ex, i nie nosiła z nim szczęśliwych wspomnień. Blondynce jak zwykle wsiały na uszach przedziwne kolczyki, tym razem w kształcie ogórków, a na szyi miała jakiś naszyjnik z purpurowym, błyszczącym kamieniem, całkiem ładny. Chłopacy wlepili oczy na dziewczyny schodzące właśnie w ich stronę. Co oni zrobili z Hermioną? Ginny zawsze się malowała ,więc jakoś się nie dziwili, choć wyglądała jeszcze ładnej niż zwykle.

- Czee..śćć- wyjąkał Finnigan

- No hej – odpowiedziały razem

Kiedy nadeszła pora wyruszyli w drogę wiodącą do Hogsmeade. Miona czuła ,że wciąż ktoś się na nią gapi i nie dawało jej to spokoju. Takie uczucie to okropna sprawa.

W końcu weszli do Trzech Mioteł i przypomnieli sobie jak dawno tu nie byli. Kiedyś, eh, zaledwie dwa lata temu siedzieli tu sobie i obgadywali wszystkie plany, jakie przyszły im do głowy, o Voldemorcie, o Malfoy (żeby dowiedzieć się czemu tak często znikał) i wielu innych sprawach. Właśnie a propos Dracona, siedział sobie teraz przy barku i popijał jakiegoś drinka, kiedy to powinien siedzieć w Hogwarcie i odrabiać swój szlaban z Ronem!

- Zaraz wrócę, zamówię coś wy zajmijcie stolik- mruknęła Gryfonka i podeszła do blondwłosego.

- Poproszę sześć szklanek kremowego piwa – rzekła do stojącej kobiety przy barze, po czym zwróciła się do Malfoya. – Co ty tu robisz?

- Siedzę – odparł z ironią.

- Przecież masz szlaban!

- Jestem prefektem naczelnym i mogę wywiązywać się z takich zadań  – zaśmiał się- A w ogóle to kim ty jesteś?

O zgrozo! , on żartował czy tylko udawał ,iż jest taki głupi? No tak może ubrała się inaczej i zrobiła makijaż, ale nadal była sobą. Postanowiła nie odpowiadać na to pytanie, może nieco później się dowie.

-Pani zamówienie – zawołała kelnerka Allie. „Dzięki Bogu” pomyślała Hermi

- Dziękuje- zapłaciła za napoje i odeszła do przyjaciół. Draco odprowadził ją wzrokiem i oniemiał. Granger!? A przez chwile mu się jeszcze podobała i miał zamiar z nią filtrować. Szatynka widząc jego minę puściła mu oczko. Odwrócił się z niecodzienną miną i zaczął rozmawiać z Teodorem siedzącym obok, który również był zafascynowany Gryfonką. Chociaż miał dziewczynę.

- Co on się tak lampi? – spytała Ruda

- Może mu się podobasz- uśmiechnęła się Krukonka popijając piwo.

- Hermiona i Draco niezłe połącznie – do rozmowy dołączył się Neville. Gryfonka spojrzała na niego wzrokiem bazyliszka i natychmiast się uciszył. Po trzydziestu minutach, każdy rozszedł się w własne strony Potter i Wesleyówna, Longbooton i Lovegood. Natomiast dwoje pewnych osób zostało sam na sam. Najpierw trwała niezręczna cisza, po czym jak to zwykle Miona zaczęła rozmowę. Atmosfera trochę się rozluźniła, opowiadali sobie żarty i śmiali się. Pewien blondyn patrząc na nich poczuł zazdrość. Nie chciał tego czuć, to nie mogła być zazdrość, zawsze inni zazdrościli jemu. Jednak nie mógł pozbyć się tego uczucia.

Po chwili dziewczyna wyszła do łazienki, a brunet pomaszerował coś kupił. Stanął przy Malfoy`u (na jego nieszczęście oczywiście).

- Odwal się od niej, bo inaczej tego pożałujesz – oznajmił jak gdyby nigdy nic ślizgon.

- O co ci chodzi?

- Masz odpierdolić się  od Hermiony rozumiesz!? – szarpnął go za bluzę i razem wyszli z izby.

Mróz ochłodził ich twarze, poszli w jakiś zaułek tak żeby inni nie widzieli i nie słyszeli tej bójki.

- Przecież ty jej nie na widzisz! – ryknął Seamus.

- I co z tego!? Nie pozwolę zadawać się jej z takim dupkiem jak ty – mówiąc to walnął go w twarz. Na co tamten oddał mu w brzuch. Nie pozwoli sobą pomiatać nawet lepiej zbudowanemu blondynowi.

TYMCZASEM W TRZECH MIOTŁACH.

Kasztanowłosa wróciła z łazienki, i nigdzie nie widząc przyjaciela trochę posmutniała. Zauważyła ,iż nie ma tu też Draco. Usiadła naprzeciwko Teo pytając się czy nie widział nigdzie Finnigan`a.

- Wyszedł gdzieś parę minut temu, pewnie miał jakieś ważne sprawy na głowie.- skłamał

- Dobra, dzięki – pożegnała się i odeszła w strony Miodowego Królestwa.

                                                                    ***

Omijając wiele uliczek i przejść zobaczyła Malfoy`a z krwią na koszulce. Zdziwiła się co on takiego robił. Jakim cudem mianowano go na prefekta? Nie zwracając na to większej uwagi obeszła go.

Otworzyła szklane drzwiczki na których widniały przeróżne lukrowe cukierki, laseczki i inne słodkości. Zauważyła swych przyjaciół stojących przed ladą i zamawiających coś.

- Cześć, co wy tu robicie? Nie mieliście iść czasem do jakiejś kawiarni?

Zmieszani, nie mieli pojęcia co odpowiedzieć Ginny uratowała całą sytuację mówiąc ,że zachciało im się trochę słodkiego. W piątkę wrócili do Hogwartu

Nastała noc Hermiona nie mogła spać, może była trochę zmęczona, ale śpiąca w ogóle. Pisząc kolejne kartki swego pamiętnika wyszła na balkon. Zimny wiaterek ostudzał jej twarz pełną emocji, które jak zwykle wyzwierzała swemu dziennikowi, czasami też Ginny. W dole ukazał się piękny nocą Zakazany Las( jeżeli do niego nie wchodziłeś). Bijąca wierzba rzucała gałęzie na wszystkie strony świata, jak gdyby się na coś mocno wkurzyła. Z rozmarzenia wyrwał ją pewien ironicznie-sarkastyczny głos, bardzo dobrze znany.

- Czyżby Panna-Wiem-To-Wszystko nie mogła zasnąć?

- Pan-Wszędzie-Się-Muszę-Wtrącić raczej też – odpyskowała.

- Mała wyszczekana Granger.- mruknął po czym zmienił temat -Co robisz?

On się jej pyta co robi? Wielce odwieczny wróg? Znowu śni, po raz któryś w tym roku. Musi pogodzić się z tym ,że ludzie zmienili swe nastawienie do życia, ale Malfoy?

- Nie twoja sprawa – mówiąc to schowała zeszycik za plecy.

- Uuuu Hermiona Granger pisze pamiętniczek! Pokaż co tam masz? O kim tak bazgrolisz? – uśmiechnął się cwaniacko.

O Merlinie! A już miała nadzieje na niepozorną przemianę tego chłopaka, ale raczej pewnych cech nie mógł się pozbyć.

-Na pewno nie o tobie! –skłamała.

Odeszła w stronę pokoju, aby jak najszybciej go schować, po czym wróciła z jakąś książką. Draco stał przy barku popijając ognistą Whisky. Przywołał miotłę najnowszego Nimbusa 2002 i przechodził przez próg drzwi, kiedy to zatrzymała go Gryfonka

- Gdzie się wybierasz? – spytała cwaniacko.

- Na przejażdżkę, zresztą nie muszę ci się tłumaczyć.

- Nie można wychodzić o tej porze z Hogwartu! – stawiała na swoim.

- A ty jak zwykle musisz się wymądrzać – powiedział bardziej do siebie niż do niej.

- Tak i dlatego idę z tobą, muszę przypilnować czy nic nie nabroisz.

- Jak chcesz Granger. – rzekł na odczepnego. Wprawdzie to się cieszył, gdzieś tam … w głębi serca.

Szli korytarzem, zmierzając ku błoniom, gdy coś, a raczej ktoś stanął im na przeszkodzie. Kotka, panna Norris zaczęła miauczeć i przywoływać swego panna, który z dala kierował się w ich stronę. Spojrzeli po sobie potwierdzając się w przekonaniu, iż uciekają stąd jak najszybciej.

Draco wepchał szatynkę do pierwszego lepszego wejścia, po czym wszedł za nią. Nastała cisza, w każdym momencie mógł tu wejść  Flich i byłoby po nich. Jak to wyglądało ? Dwaj nienawidzący się wrogowie w dodatku prefekci włóczą się w nocy po Hogwarcie. No w sumie to nie za dobrze. Spojrzeli sobie w oczy w których tańczyły wesołe iskierki, jedna para stalowoszarych, mocnych trochę chłodnych, natomiast druga wesołych, brązowych, rozbawionych. Tą chwile przerwał niespodziewany gość.

- A co tacy młodzi robią tutaj w środku nocy? Ochh czyżby to był Draco Malfoy? Pamiętam jak tu przychodziłeś kiedyś… rok temu, zwierzałeś mi się, Czarny Pan był okropny… o takk… a obok hmm.. Hermiona Granger  tak która w drugiej klasie przygotowywała eliksir wielosokowy żeby wkraść się…

- Przestań Marto! – wyjąkała Hermiona w ostatniej chwili, dobrze pamiętała jak wypiła ten wywar i zamieniła się w obrzydliwego kota.

- No cóż, tak wiem nie miałaś z tym zbyt miłych wspomnień – uśmiechnęła się blado.- Ale Harry i Ron…        

- Powinniśmy już iść Malfoy.

- Chętnie bym jeszcze posłuchał o tobie, coś narozrabiałaś? Kto by się spodziewał Wielka Kujonica Hermiona Granger wywinęła jakiś numer  - wyraz jego twarzy był taki jak zwykle drwiący i cyniczny.

-Ogółem to łączyło się z tobą.. ale  No wiesz, ja przynajmniej nie oberwałam Sectusempra– posłała mu zgryźliwy uśmiech.

Po tych słowach razem wyszli z łazienki idąc w przeciwne strony.

- Zaraz, zaraz Granger czy ty nie miałaś czasem iść ze mną ?

-  To my nie wracamy …? – zdezorientowała się .

- Ja nie, nigdy się nie poddaje, jeśli czegoś chcę to zawsze to mam.

- No tak cały Malfoy – wysyczała pod nosem, jednak blondyn to usłyszał.

- Taki już jestem i nikt tego nie zmieni. – oznajmił z przekąsem.

Nie miała wyboru powlekła się za nim. Sama nie wiedziała po co tam idzie, ale coś (nie wiadomo co) strasznie ją tam ciągnęło.

~*~

Ogółem dłuższy od poprzedniego jak niektórzy chcieli :* 

Dziękuje ślicznie za wszystkie komentarze.

 Pewna osoba chciała wiedzieć co Draco szeptał Hermi do ucha a więc :

Nie smuć się i tak nikt nie zrobi lepszego eliksiru od Hermiony Granger. No chyba ,że ja.